1 Mayıs´ın bahar bayramı diye bize yutturulduğu ilkokul günlerimden 1 Mayıs´ın komünistlerin bayramı olduğu ve sadece komünistlerin kutlamasının hak olduğu günlerin anlatımlarını dinleyerek büyüdük. Görsel medya yoktu tabiki internetten de ve bilgisayarlardan mahrum olduğumuz günlerde kim ki 1 mayısı anlatmaya yada kutlamaya kalksa mutlaka özgürlüğü elinden alınırdı. Çünkü Türk halkı asla komünistlerle aynı safta olamazdı hele ki Atatürk´ün Türk aleminin en büyük düşmanı komünistliktir her görüldüğü yerde ezilmelidir diye Gazi Mustafa Kemal´in söylemediği bir söylemse bir mayıs karşıtlarının en önemli kanıtları ve söylemlerinden biriydi. Biz radyodan bir mayısları hep bahar bayramı olarak dinledik daha sonraki yıllarda komünistlerin bayramı hikâyeleriyle büyüdük. Oysaki gerçek Avusturya´daki işçilerin 1886 daki ayaklanmalarının insanca yaşam ve çalışma koşulu düzenleme istekleri karşısındaki canları pahasına mücadele ettikleri günün yine Amerika´da Şikago´da 1889 da dünya işçi hakları günü olarak kabulü bize öyle kolay kolay anlatılmadı. Dünyanın en büyük sömürücü ülkesinde bir mayısın doğduğu bilmek acaba ülkemde niye bu kadar birilerini korkutmuştu ki zaman zaman Osmanlıda bile bir mayıs kutlamaları yapılmış. Cumhuriyet dönemlerinde de kutlandı. 1977 kanlı bir mayısına kadar bir mayıslar sevgi barış içinde kutlanırken 1977 katliama dönüşmesi bu gün bile hala karanlıkta kalmıştır. 1977 lerin bir daha yaşanmaması için bir mayısın sevgi barış özgürlük içinde bütün dünya emekçilerine kutlu olması dileğiyle nazım hikmetin dizeleriyle sözlerimi bitiriyorum onlar ümidin düşmanıdır sevgilim akar suyun meyve çağında ağacın serpilip gelişen hayatın çünkü ölüm vurdu damgasını alınlarına çürüyen diş dökülem et ve elbetteki sevgilim elbet gelecektir gelecek bu güzelim memlekete en şanlı elbisesi işçi tulumuyla hürriyet